| [Teksten] |
Het kruis waar het hier om gaat staat aan de kant van de weg van Quimperlé naar Riec. De jonge Kloarek, de zoon van de molenaar van Pontcalec, en schrijver van dit lied, was één van de laatste parochianen. Zijn zwarte habijt was ondertussen door het werken van de molen en het opgestoven meel wit geworden. De watermolen stond aan de rivier, niet ver van het landhuis van de markies van Pontcalec. In de woorden van het lied verwijst de schrijver mogelijk naar de elegie over de dood van de markies.
Kroaz Ann Hent(Ies Kerné)Einig a gan er c'hoad huel; (Evnig) Ha mélénig e ziou-askel; Hé galonik ru, hé benn glaz; Einig a gan beg ar wéen braz. (Evnig) Abrédik mad éo diskennet War léezen treuzou hon oaled, Kéit ha ma oann gant ma fater: -Einik mad, pétra a glasker?- (Evnig) Kémend a c'hériou deus laret, (neuz laret) Ma'ez euz rozennou 'nn eur boched: (M'ez euz rozenuou er boched) -Kéméret eunn dous, va minon, (ebun dous, va mignon) A lakai laouen ho kalon.- Gwélet ém euz tal kroaz ann hent Dilun, eur plac'hik 'vel ar zent; (plac'h evel ar zent) Mé iel disul d'ann oféeren, Hag hé gwélinn war ann dachen. 'Ma hée daou-lagad enn hé fenn Skléroc'h éged dour 'nn eur wéeren. (dour er weren) Hag hé dentigou net ha gwenn, Zo kaéroc'h éget perlézen. Hé daou-zorn hag hé diou-chod ru, Gwennoc'h get lez 'red er pod du; (Gwennoc'h eged lez) Ia! mar hé gwelfec'h, va minon, (mignon) Laouen a zeufé ho kalon. Pa'm béfé kémend a vil skoed, Hag en deuz 'nn otrou Pontkalek; (Hag en deuz markiz Pontkalek) Ia! m'am béfé eur mein-gleuz aour, (Ha p'am befe eur mein-gleuz aour) Ma n'em euz ar plac'h mé zo paour. Na pa zafjé war treuz hon nour, E-lec'h raden glaz, bleuniou aour, Na pa zafjent léiz ma liorz, (ma horz) Ma m'em euz ma dous, née rann fors. (forz) Kément tra deuz hé lézen gret; (he lezen red) Ann dour deuz ar feunteun a red, Ann dour ia d'ann traon, d'ann izel, Ann tan d'ann env, ha d'ann huel; (Ann tan d'ann nenv ha d'ann uc'hel) Ar c'houlm a c'houl eunin neizik klouz, (Ar goulm) Ar c'horf maro a c'houl our fouz, Hag ann éné ar baradouz, Ha mé ho kalonik, va dous. Me a ielo bep lun vintin, (bep lun vintin) D'a groaz an hent, war ma daoulin; (Da groaz ann hent, war ma dgoulin) Mé a iélo d'ar groaz névé, Abalamour d'am c'haranté. |
La Croix Du Chemin(Dialect de Cornouaille)Un petit oiseau chante au grand bois; jaunes sont ses petites ailes, son coeur rouge, sa tête bleue; un petit oiseau chante à la cime du grand arbre. Il est descendu de bien bonne heure sur le bord de notre foyer, comme je disais mes prières; -Bon petit oiseau, que cherchez-vous?- Il m'a tenu autant de doux propos qu'il y a de roses dans le buisson -Prenez une compagne, mon ami, qui réjouisse votre coeur.- J'ai vu près de la croix du chemin, lundi, une jeune fille belle comme les saints; dimanche j'irai à la messe, et je la reverrai sur la place. Ses yeux sont plus clairs, que l'eau dans un verre; ses dents blanches et pures, plus brillantes que des perles; Et ses mains et ses joues fraîches, sont plus blanches que le lait dans le vase noir; oui! si vous la voyiez, doux ami, elle charmerait votre coeur. Quand j'aurais autant de mille écus qu'en a le sire de Pontcallec; (marquis de Pontcallec) quand j'aurais une mine d'or, sans la jeune fille, je serais pauvre. Quand même il croîtrait au seuil de ma porte, au lieu de fougère verte, des fleurs d'or; quand j'en aurais plein mon courtil, peu m'importerait sans ma douce. Chaque chose a sa loi nécessaire: (Chaque chose a sa loi:) l'eau coule de la fontaine; l'eau descend au creux du vallon; le feu s'élève et monte au ciel; La colombe demande un petit nid bien clos, le cadavre demande une tombe, (le corps la tombe) et l'âme le paradis, et moi votre coeur, chère amie. J'irai tous les lundis matin, sur mes deux genoux, à la croix du chemin; j'irai à la croix nouvelle, en l'honneur de ma douce amie (de ma bien-aimée) |